ميفرمود و جماعت علما مثل مولانا قطب الدين محمود بن مصلح علامه شيرازى حاضر ميشد . و كليات قانون بران حضرت خواند . چنانچه قارئين عظام از اين گونه تسامحات مشاهده كردند بايد توجه داشته باشند كه از جهت حفظ امانت در متن دستكارى نشد و عين عبارات ترجمه بضبط درآمد ولى در مواردى كه حدس ميرفت كاتب مرتكب اشتباه گرديده تصحيح لازم به عمل آمد و در ذيل صفحات تذكر داده شد ، مختصاتى كه در نثر كتاب بوفور پيداست به كار بردن چنانچه بجاى چنان كه است مثلا در شرح‌حال مولانا مجد الدين اسمعيل بن على مينگارد : در تربيت اهل ادب و اصحاب طلب چنانچه پدر ميكرد همچنان بجاى ميآورد يا در شرح حال محمد روزبهان مينويسد : بخششى و وفائى داشت چنانچه رباطى در جنب خانه بنا كرد . معمولا واو عاطفه را در نعوت متتابع به كار نميبرد چنان كه در شرح‌حال ابو القاسم سروستانى مينويسد عالمى فقيه ربانى بود يا عبد العزيز اسكندرى امامى متبحر مفتى بود يا در شرح - احوال معين الدين احمد مينگارد : برادر عالم فاضل متقى كامل وى است و درباره مولانا روح الله ميآورد : مولانا روح الله والى و قاضى كريم كامل فاضل عالم عامل عادل بود . بواسطه نارسا بودن عبارات گاهى مطلب بطور كلى دگرگون مىشود كه مصحح همه‌جا ناگزير شده است در ذيل صفحات با آوردن اصل عبارات شد الازار مطلب را بواقع روشن سازد ولى از آن جهت كه همواره سعى بر آن بود كه حتى الامكان امانت حفظ شود و عبارات به همان صورت نخستين نقل گردد ، از دخالت در متن تا سر حد امكان خوددارى كرد چه ميتوانست با افزودن كلمه‌اى يا حتى حرف رابطه‌اى معنى عبارت را روشن سازد و در عبارات متن تصحيحى به عمل آورد كه اقلا جملات از جهت مسنداليه و مسند و رابطه تا اندازهء درست باشد . انصراف از اين كار بدين علت بود كه اگر در تصحيح ، اين امر رخنه ميكرد شايد سرانجام متن عرضه شده با متن اصلى تفاوت بسيار ميكرد و مراد تصحيح حاصل نميآمد . بدين لحاظ امانت را من جميع جهات رعايت كرد اميد آنكه بر اينجانب خرده نگيرند و كار تصحيح